Ocena zgodności opakowań PPWR — procedura krok po kroku (metoda POZOE)

Ocena zgodności opakowań przestaje być teorią — od 12 sierpnia 2026 roku staje się obowiązkiem każdego, kto wprowadza opakowania na rynek Unii Europejskiej. W praktyce oznacza to jedno: bez przeprowadzonej oceny zgodności i kompletu dokumentów nie wolno legalnie sprzedawać opakowanego produktu. Co więcej, za brak zgodności grożą kary oraz wycofanie towaru z obrotu.

W pierwszym artykule cyklu wyjaśniliśmy, czym jest rozporządzenie PPWR i kogo obejmuje. Teraz odpowiadamy na najtrudniejsze pytanie każdego audytu: jak realnie przeprowadzić ocenę zgodności opakowań wewnątrz własnej firmy? Poniżej znajdziesz procedurę krok po kroku — naszą autorską metodę POZOE (Procedura Oceny Zgodności Opakowań ekowitryny).

Spis treści

1. Czym jest ocena zgodności?
2. Co to jest świadectwo zgodności? Deklaracja a certyfikat
3. Podstawa prawna: art. 38 PPWR i załącznik VII
4. Jakie są procedury oceny zgodności?
5. Jak przeprowadzić ocenę zgodności? Metoda POZOE
6. E1: diagnoza — weryfikacja ewidencji opakowań, tu ROP spotyka PPWR
7. E2: kierunek komunikacji K0–K4 — kim jesteś według PPWR?
8. E3: analiza ryzyka niezgodności — serce metody
9. E4: decyzja zarządu i odpowiedzialność
10. E5: traceability i termin 10 dni
11. E5 ciąg dalszy: archiwizacja — 5 lat i 10 lat
12. POZOE jako żywy standard w całej firmie
13. Najczęstsze błędy przy ocenie zgodności opakowań
14. Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
15. Podsumowanie
16. Źródła

Czym jest ocena zgodności?

Ocena zgodności to udokumentowany proces sprawdzenia, czy dany wyrób spełnia wszystkie wymagania nałożone na niego przez przepisy. W kontekście opakowań mówimy o potwierdzeniu, że konkretne opakowanie odpowiada wymogom rozporządzenia PPWR — od zawartości metali ciężkich, przez recyklingowalność, aż po prawidłowe etykietowanie.

Warto od razu rozwiać najczęstsze nieporozumienie. Ocena zgodności nie jest jednorazowym formularzem ani „papierkiem do odhaczenia”. Przeciwnie — jest to ustrukturyzowana procedura, w której zbierasz dowody, analizujesz ryzyko i dopiero na tej podstawie wystawiasz oświadczenie. Innymi słowy: najpierw sprawdzasz, potem deklarujesz, a nigdy odwrotnie.

W przypadku opakowań ocena zgodności obejmuje trzy filary. Pierwszym jest identyfikacja opakowania (materiał, konstrukcja, masa, gramatura, pochodzenie). Następnie przychodzi czas na zebranie dowodów spełnienia wymagań (oświadczenia dostawców, badania laboratoryjne, dokumentacja techniczna). Na końcu całość wieńczy formalne potwierdzenie w postaci deklaracji zgodności UE. Każdy z tych filarów rozwijamy niżej.

Co to jest świadectwo zgodności? Deklaracja a certyfikat

To pytanie pada niemal na każdym szkoleniu, dlatego rozstrzygnijmy je jednoznacznie. Świadectwo zgodności (nazywane też certyfikatem zgodności) to dokument wydawany przez niezależną, akredytowaną jednostkę zewnętrzną, która potwierdza spełnienie określonych wymagań. Taki model obowiązuje na przykład przy wielu wyrobach z oznaczeniem CE, gdzie w grę wchodzi tzw. jednostka notyfikowana.

Świadectwo zgodności a deklaracja zgodności UE

Tu tkwi sedno. W przypadku opakowań objętych PPWR nie wystawia się świadectwa ani certyfikatu wydawanego przez podmiot zewnętrzny. Zamiast tego wytwórca sam sporządza deklarację zgodności UE — na własną, wyłączną odpowiedzialność. Nie potrzebujesz więc jednostki notyfikowanej, ale ciężar dowodu spoczywa w całości na Tobie.

Dla porządku zestawmy oba pojęcia:

• Świadectwo/certyfikat zgodności — wystawia strona trzecia (akredytowana jednostka); Ty przedstawiasz wyrób do oceny.
• Deklaracja zgodności UE — wystawiasz samodzielnie; sam gromadzisz dowody i sam bierzesz na siebie odpowiedzialność za ich rzetelność.

Praktyczny wniosek jest taki: skoro nikt z zewnątrz nie „przyklepie” Twojej zgodności, to jakość Twojej wewnętrznej procedury oceny zgodności decyduje o wszystkim. Dlatego resztę artykułu poświęcamy właśnie temu, jak tę procedurę zbudować.

Podstawa prawna: art. 38 PPWR i załącznik VII

Zanim przejdziemy do praktyki, ustalmy fundament prawny. Rozporządzenie (UE) 2025/40, czyli PPWR, w art. 38 stanowi krótko: ocenę zgodności opakowania z wymogami z art. 5–12 przeprowadza się zgodnie z procedurą opisaną w załączniku VII. To odesłanie jest kluczowe, bo dopiero załącznik VII mówi, jak konkretnie ta ocena ma wyglądać.

Moduł A — wewnętrzna kontrola produkcji

Załącznik VII opisuje tzw. Moduł A, czyli wewnętrzną kontrolę produkcji. W tym modelu wytwórca na własną wyłączną odpowiedzialność zapewnia i oświadcza, że opakowanie jest zgodne z wymaganiami. Efektem procedury jest deklaracja zgodności UE, sporządzana według wzoru z załącznika VIII — osobno dla każdego rodzaju opakowania.

Co istotne, załącznik VII w punkcie 2 wprost wymaga, aby dokumentacja techniczna obejmowała odpowiednią analizę i ocenę ryzyka niezgodności. Zapamiętaj tę informację, ponieważ wielu przedsiębiorców jej nie zauważa. Analiza ryzyka nie jest opcjonalnym dodatkiem — to element nałożony samą treścią rozporządzenia.

Wolisz zobaczyć to na wideo?

Jeśli wolisz najpierw poznać kontekst regulacji w formie wideo, obejrzyj nasze szkolenia — jedno wprowadza w rozporządzenie PPWR, a drugie tłumaczy rozszerzoną odpowiedzialność producenta (ROP). To właśnie na styku tych dwóch obszarów rozgrywa się cała ocena zgodności opakowań. Chcesz przećwiczyć procedurę na własnych opakowaniach? Wszystkie szkolenia i warsztaty PPWR oraz ROP znajdziesz na naszej platformie. Wystarczy bezpłatne konto w wersji FREE subskrypcji ekowitryna — daje ono dostęp do kalkulatora opłaty produktowej, darmowych materiałów wideo oraz jest niezbędne, by wziąć udział w bezpłatnym szkoleniu.

Jakie są procedury oceny zgodności?

W szeroko rozumianym prawie unijnym istnieje kilka modułów oceny zgodności (od Modułu A do Modułu H), które różnią się stopniem udziału strony trzeciej. Dla opakowań objętych PPWR ustawodawca wybrał jednak tylko jeden model — dlatego procedura jest prostsza, niż mogłoby się wydawać.

Procedura dla opakowań: Moduł A

Dla opakowań obowiązuje procedura oparta na Module A, czyli na wewnętrznej kontroli produkcji bez udziału jednostki notyfikowanej. W praktyce oznacza to następującą sekwencję działań:

1. Identyfikacja opakowania — ustalenie materiału, konstrukcji, masy i pochodzenia każdego formatu.
2. Zebranie dowodów — oświadczenia dostawców, badania laboratoryjne, karty techniczne.
3. Analiza i ocena ryzyka niezgodności — obowiązkowy element dokumentacji technicznej.
4. Sporządzenie dokumentacji technicznej — kompletnego zbioru dowodów dla danego opakowania.
5. Wystawienie deklaracji zgodności UE — według wzoru z załącznika VIII.
6. Przechowywanie i udostępnianie — utrzymanie dokumentów w gotowości na żądanie organu.

Brzmi to jak lista zadań — i słusznie. Problem polega jednak na tym, że rozporządzenie mówi, co ma być zrobione, ale nie tłumaczy, jak ułożyć ten proces wewnątrz konkretnej firmy. Tę lukę zamyka metoda POZOE, którą opisujemy w kolejnym rozdziale.

Jak przeprowadzić ocenę zgodności? Metoda POZOE krok po kroku

Skoro wiemy już, czego wymaga prawo, przejdźmy do wykonania. Aby przeprowadzić ocenę zgodności opakowań w firmie, warto działać według uporządkowanej ścieżki, zamiast improwizować pod presją kontroli. Nasza metoda POZOE dzieli cały proces na pięć jasnych etapów, od E1 do E5.

Oto pełna mapa procedury, którą rozwijamy w kolejnych rozdziałach:

• E1 — diagnoza: weryfikacja ewidencji opakowań (tu ROP spotyka PPWR).
• E2 — kierunek komunikacji K0–K4 (dostawca w rozumieniu PPWR, wytwórca, UE, spoza UE, dystrybutor).
• E3 — analiza ryzyka niezgodności (macierz P × S).
• E4 — decyzja zarządu i podpis pod odpowiedzialnością.
• E5 — traceability, archiwizacja 5 i 10 lat.

Ta sekwencja nie jest przypadkowa. Każdy kolejny krok opiera się na wyniku poprzedniego, dlatego przeskakiwanie etapów zwykle kończy się deklaracją wystawioną „w ciemno”. Przejdźmy zatem po kolei.

E1: diagnoza — weryfikacja ewidencji opakowań, tu ROP spotyka PPWR

Zanim policzysz jakiekolwiek ryzyko, musisz wiedzieć, co w ogóle wprowadzasz na rynek. Dlatego ocena zgodności zaczyna się od etapu E1 metody POZOE, czyli od diagnozy: weryfikacji ewidencji opakowań. To właśnie tutaj rozszerzona odpowiedzialność producenta (ROP) spotyka się z PPWR.

Aby wystawić deklarację zgodności, trzeba jednoznacznie zidentyfikować opakowanie: materiał, konstrukcję, masę, gramaturę i pochodzenie. Są to dokładnie te same dane, które gromadzisz w ramach dokumentacji opakowania i które od lat raportujesz (lub powinieneś raportować) w BDO i w opłacie produktowej. PPWR zmusza więc do tego, aby spisać ewidencję opakowań rzetelnie i kompletnie.

Dlaczego to bywa niewygodne — czarny scenariusz

Wyobraź sobie kontrolę. Z deklaracji zgodności i dokumentacji technicznej wynika, ile naprawdę ważą Twoje opakowania. Wystarczy przemnożyć tę masę jednostkową przez sprzedaż widoczną w KSeF, aby ustalić, ile realnie wprowadzasz kartonu, folii i tworzyw. Te liczby łatwo zestawić z tym, co trafiło do sprawozdań opakowaniowych.

Jeśli przez lata raportowałeś mniej, niż wynika z dokumentacji technicznej, kontrola w obszarze opłaty produktowej może zakończyć się naliczeniem zaległych opłat — wstecz, za kolejne lata. Uwaga na powszechne złudzenie: posiadanie umowy z organizacją odzysku nie chroni przed tymi opłatami, jeżeli przekazywane dane były błędne. Organizacja rozlicza bowiem to, co jej zgłosisz, a nie to, co naprawdę wprowadziłeś. Szerzej piszemy o tym w artykule o rozszerzonej odpowiedzialności producenta i PPWR.

Wniosek jest prosty. Etap E1 wykonany teraz, z własnej inicjatywy, jest tani. Ten sam krok wykonany pod presją kontroli bywa bardzo drogi.

E2: kierunek komunikacji K0–K4 — kim jesteś według PPWR?

PPWR rozdziela obowiązki według roli. Inaczej traktuje wytwórcę, inaczej producenta w rozumieniu ROP, jeszcze inaczej importera, dystrybutora i upoważnionego przedstawiciela. Problem w tym, że w realnej firmie te role nakładają się na siebie, a od poprawnej diagnozy zależy, kto sporządza deklarację zgodności i kto za nią odpowiada.

Klasyczny przykład: jedna spółka, trzy kapelusze

Rozważmy typową sytuację. Firma sprowadza opakowania z Azji i sprzedaje produkt pod własną marką. W świetle art. 3 PPWR wytwórcą jest podmiot, którego nazwa lub znak towarowy widnieje na opakowaniu — niezależnie od tego, kto je fizycznie wyprodukował. Ta sama spółka jest zatem jednocześnie importerem (bo sprowadza towar spoza UE), wytwórcą (bo to jego marka) oraz producentem w rozumieniu ROP (bo wprowadza opakowanie na rynek krajowy). Jedna firma, trzy role, trzy komplety obowiązków.

Komunikacja z dostawcami jako proces ciągły

Ten etap nazywamy kierunkiem komunikacji, ponieważ to moment, w którym mapujesz kierunki zakupowe i sprzedażowe oraz uruchamiasz zbieranie dokumentów. W metodzie POZOE porządkujemy strumienie według kierunku K0–K4: K0 to dostawca w rozumieniu PPWR, K1 wytwórca, K2 dostawca z UE, K3 spoza UE (gdzie ryzyko metali ciężkich bywa najwyższe), K4 dystrybutor.

Każdy kierunek to inny zestaw oświadczeń, który zasili dokumentację techniczną. Bez tego materiału kolejny krok, czyli analiza ryzyka, nie ma na czym się oprzeć. Dlatego komunikacja i wymiana informacji to proces ciągły, a nie jednorazowe zadanie.

E3: analiza ryzyka niezgodności — serce metody

To punkt, który najczęściej umyka przedsiębiorcom. Jak wspomnieliśmy, załącznik VII wprost wymaga, aby dokumentacja techniczna opakowania obejmowała odpowiednią analizę i ocenę ryzyka niezgodności. Innymi słowy, analiza ryzyka nie jest naszym pomysłem na sprzedaż usługi — jest wymogiem samego rozporządzenia. Ustawodawca nie powiedział jednak, jak ją przeprowadzić, więc opracowaliśmy własną, prostą macierz.

Dwie skale: Skutek i Prawdopodobieństwo

Macierz Ekowitryny jest celowo zrozumiała także dla osoby spoza działu ochrony środowiska. Opiera się na dwóch skalach:

• Skala Skutku (S) — co się stanie, jeśli opakowanie okaże się niezgodne z PPWR? Konsekwencje sięgają od drobnej niedogodności porządkowej, przez wycofanie z obrotu i kary, aż po dotkliwe skutki w obszarze opłaty produktowej i utratę reputacji.
• Skala Prawdopodobieństwa (P) — jaka jest szansa, że dane zgromadzone w dokumentacji technicznej nie pozwalają potwierdzić poprawności deklaracji zgodności? Im więcej luk w oświadczeniach dostawców, brakujących badań i niepewności, tym wyżej.

Cztery progi decyzyjne (R1–R4)

Następnie mnożymy obie skale: P × S. Wynik plasujemy w jednym z czterech progów, aby decyzja była jednoznaczna dla zarządu:

• R1 zielona, GOTOWI — możesz wystawić deklarację zgodności.
• R2 żółta, WARUNKOWO — wystawiasz po spełnieniu konkretnego warunku.
• R3 pomarańczowa, WSTRZYMAJ — najpierw działania mitygujące, potem deklaracja.
• R4 czerwona, NIE WYSTAWIAJ — poważna luka, opakowania nie wolno deklarować jako zgodne.

Typowe działania mitygujące to dodatkowe badania laboratoryjne (na przykład metale ciężkie, a w opakowaniach do kontaktu z żywnością również PFAS), uzupełnienie oświadczeń albo zmiana dostawcy.

Przykład w pigułce

Weźmy tacę z PET od dostawcy z Azji, bez oświadczenia o metalach ciężkich. Brak dowodu oznacza wysokie P, a poważne konsekwencje niezgodności oznaczają wysokie S. Wynik wpada w czerwień: WSTRZYMAJ — najpierw badanie, potem deklaracja. Bez macierzy ta sama firma wystawiłaby deklarację „w ciemno”, biorąc na siebie ryzyko, którego nawet nie nazwała.

E4: decyzja zarządu i odpowiedzialność

Po analizie ryzyka ktoś musi się podpisać. Moduł A to procedura prowadzona na własną wyłączną odpowiedzialność wytwórcy, dlatego odpowiedzialność jest osobista i organizacyjna, a nie abstrakcyjna. Metoda POZOE przewiduje w tym miejscu trzy ścieżki decyzyjne.

1. Zarząd akceptuje ryzyko — świadomie, na podstawie udokumentowanej decyzji — i wystawia deklarację zgodności na swoją odpowiedzialność.
2. Zarząd wyznacza wewnętrznego pełnomocnika PPWR — konkretną osobę lub rolę, która przejmuje prowadzenie procedury i pilnowanie dokumentacji wewnątrz firmy.
3. Zarząd zleca prowadzenie procedury upoważnionemu przedstawicielowi PPWR — na zasadach z art. 17.

Czego nie da się „wyeksportować”

Tu pojawia się ważne zastrzeżenie regulacyjne. Upoważniony przedstawiciel (art. 17) może w imieniu wytwórcy przechowywać deklarację i dokumentację techniczną, udostępniać ją organom oraz z nimi współpracować. Natomiast samo sporządzenie dokumentacji technicznej oraz obowiązki z art. 15 ust. 1 pozostają po stronie wytwórcy i nie są objęte upoważnieniem.

Mówiąc wprost: część operacyjną i przechowywanie dokumentów można powierzyć, ale odpowiedzialności za istotę zgodności nie da się przenieść na zewnątrz. Warto to wiedzieć, zanim ktoś obieca, że „zdejmie z Was całą odpowiedzialność” — prawo na to po prostu nie pozwala.

E5: traceability i termin 10 dni

Wystawiona deklaracja zgodności to nie koniec, lecz początek życia dokumentu. Każdy format opakowania musi być powiązany ze swoją deklaracją i dokumentacją techniczną — właśnie to nazywamy traceability. Najlepiej tłumaczy to scenariusz kontroli.

Kontrola: masz 10 dni

Załóżmy, że Inspekcja Handlowa ściąga Twój produkt z półki w sklepie i kieruje żądanie. Od tego momentu masz 10 dni na udostępnienie deklaracji zgodności UE, a na uzasadniony wniosek organu — również dokumentacji technicznej (art. 15 ust. 10 oraz art. 18 ust. 8; ten sam termin dotyczy upoważnionego przedstawiciela na podstawie art. 17 lit. d). Dokumenty udostępnia się elektronicznie, a na żądanie także w formie papierowej.

Tu kryje się ryzyko, którego firmy nie doceniają. Opakowanie może być w pełni zgodne, a firma i tak „obleje” kontrolę — ponieważ w ciągu 10 dni nie odnajdzie właściwego dokumentu, nie ustali, która deklaracja dotyczy danego formatu, albo znajdzie dokumentację rozproszoną po skrzynkach mailowych trzech działów. Zgodność, której nie potrafisz udowodnić w terminie, z punktu widzenia organu jest zgodnością nieistniejącą. Dlatego traceability projektujemy razem z deklaracją, a nie po fakcie.

E5 ciąg dalszy: archiwizacja — 5 lat i 10 lat

Deklarację zgodności wraz z dokumentacją techniczną trzeba trzymać do dyspozycji organów. Obowiązują dwa okresy: 5 lat od wprowadzenia do obrotu opakowania jednorazowego użytku oraz 10 lat dla opakowania wielokrotnego użytku (załącznik VII pkt 4).

Archiwizacja nie oznacza jednak „wrzucenia dokumentów do szuflady”. Oznacza utrzymanie ich w stanie odnajdywalnym i aktualnym przez całą dekadę. Wzór z załącznika VIII zakłada bowiem, że deklaracja zgodności jest na bieżąco aktualizowana wraz ze zmianami opakowania.

POZOE jako żywy standard w całej firmie

Dochodzimy do sedna, które chcemy zostawić każdemu czytelnikowi. Nie da się przeprowadzić oceny zgodności raz i 12 sierpnia 2026 roku odłożyć segregatora na półkę. Procedura żyje razem z firmą, ponieważ:

• każda poważna zmiana opakowania to zmiana dokumentacji technicznej,
• każdy nowy format to nowa deklaracja zgodności,
• każdy nowy kierunek zakupu lub sprzedaży to ponowna analiza ról i obowiązków.

Zgodność powstaje na styku wielu działów

Z powyższego wynika ostatni, a organizacyjnie najważniejszy element metody: wdrożenie procedury w całej firmie, a nie tylko w dziale ochrony środowiska. Ocena zgodności opakowań powstaje bowiem na styku wielu komórek:

• Zakupy — pozyskują i weryfikują oświadczenia oraz dokumenty od dostawców; to one pilnują bramy, przez którą wchodzą materiały.
• Sprzedaż — sygnalizuje nowe rynki i kierunki, które uruchamiają ponowną analizę obowiązków.
• Magazyn — odpowiada za warunki przechowywania oraz za traceability, czyli fizyczne powiązanie partii z dokumentem.
• Marketing — odpowiada za komunikaty i znakowanie, które muszą być spójne z dokumentacją, a nie wyprzedzać ją obietnicami.

Dlatego na końcu procedury szkolimy całą załogę. To kluczowy moment, ponieważ dokumenty muszą zostać faktycznie użyte podczas pakowania — i właśnie tam, przy stole pakowym, obowiązek PPWR jest realizowany naprawdę. Najlepsza dokumentacja techniczna świata jest bezwartościowa, jeśli pracownik sięgnie po niewłaściwy karton.

Najczęstsze błędy przy ocenie zgodności opakowań

Na podstawie praktyki audytowej zebraliśmy powtarzające się pułapki. Warto sprawdzić, czy któraś z nich nie dotyczy Twojej firmy:

• Wystawianie deklaracji „w ciemno” — bez analizy ryzyka i bez oświadczeń dostawców.
• Pomijanie etapu E1 — czyli wystawianie deklaracji na podstawie niezweryfikowanej ewidencji opakowań.
• Mylenie ról — traktowanie się wyłącznie jako importera, gdy jednocześnie jest się wytwórcą i producentem w rozumieniu ROP.
• Brak traceability — dokumentacja rozproszona po skrzynkach mailowych, niepowiązana z konkretnym formatem.
• Złudzenie „przeniesienia odpowiedzialności” — założenie, że umowa z organizacją odzysku lub z przedstawicielem zdejmuje odpowiedzialność za istotę zgodności.
• Traktowanie oceny zgodności jako projektu jednorazowego — zamiast jako żywego standardu aktualizowanego przy każdej zmianie.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Podsumowanie

Ocena zgodności opakowań według PPWR nie jest formularzem, lecz procedurą, która żyje razem z firmą. Ustawodawca powiedział, jaka ma to być procedura (art. 38 i załącznik VII), ale nie wyjaśnił, jak ją u siebie ułożyć. Tę lukę zamyka metoda POZOE — od weryfikacji ewidencji opakowań, przez kierunek komunikacji K0-K4, analizę ryzyka i decyzję zarządu, aż po traceability i archiwizację.

Jeśli nie wiesz, od czego zacząć, zacznij od audytu lub diagnozy i sprawdź swoją ewidencję opakowań. Reszta procedury wyniknie z niej niemal sama.

Potrzebujesz wsparcia w ocenie zgodności opakowań?

Chcesz przećwiczyć metodę POZOE na Twoich opakowaniach, na żywo z ekspertem? 11 sierpnia 2026, 10:00, 120 minut, prowadzi Bartosz Sierżęga. Przechodzimy razem E1–E5, macierz P × S i klasy R1–R4, wychodzisz z policzoną klasą ryzyka i planem działania. Sprawdź warsztat PPWR: ocena zgodności opakowań metodą POZOE.

Zespół ekowitryny prowadzi firmy przez pełną procedurę oceny zgodności — od audytu ewidencji, przez analizę ryzyka, aż po deklarację zgodności i traceability. Oferujemy profesjonalne przygotowanie deklaracji zgodności PPWR oraz sporządzenie pełnej dokumentacji technicznej. Jeśli zarząd zdecyduje się powierzyć prowadzenie dokumentacji na zewnątrz, w roli upoważnionego przedstawiciela PPWR może wystąpić ekowitryna (w zakresie dozwolonym przez art. 17). Wolisz wdrażać samodzielnie? Wszystkie szkolenia i warsztaty są dostępne na platformie ekowitryna. Załóż bezpłatne konto w wersji FREE subskrypcji ekowitryna — otrzymasz kalkulator opłaty produktowej, darmowe materiały wideo oraz dostęp do bezpłatnych szkoleń.

Źródła

• Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 (PPWR) — art. 3, art. 5–12, art. 15, art. 17, art. 18, art. 38.
• Załącznik VII do PPWR — Moduł A (wewnętrzna kontrola produkcji), w tym pkt 2 (analiza i ocena ryzyka) oraz pkt 4 (okresy przechowywania dokumentacji).
• Załącznik VIII do PPWR — wzór deklaracji zgodności UE.

Przeczytaj również z cyklu PPWR

• Warsztat PPWR: ocena zgodności opakowań metodą POZOE — 11 sierpnia 2026, 120 minut na żywo
• Czym jest PPWR — rozporządzenie i rozszerzona odpowiedzialność producenta
• Szkolenia i warsztaty PPWR oraz ROP na platformie ekowitryna